تبليغاتX
شاسوسا - و چه تنها

شاسوسا

من از سلاله ی درختانم تنفس این هوای مانده ملولم میکند

و چه تنها


روزهایش از پی هم گذشتند.

گاهی با امید و گاهی...

همسفری شاید...

افسوس...

قصه ی تنهاییش را گذاشت و گذشت.


نکته : چه خوب می شد اگه می تونستیم دنیا و آدما رو با چشم دلمون ببینیم و بشناسیم.

+ نوشته شده در  یکشنبه دهم مرداد 1389ساعت 1:15  توسط اسما میلانی نیا  |